Oudere praatjes

'Werken aan een album'

Albums

Ik geef eerlijk toe, ik vind het een hele klus.
Ik zelf ben altijd enorme fan geweest van Albums.
"Albums? Welke albums? Van wie?"
Maakt me niks uit!
Ik vind niet alles goed, beter ik vind heel weinig echt goed. Maar ik
kan elk album minimaal 2x luisteren.
Je album is je stempel op alles wat je doet als artiest. Een goed
voorbeeld hiervan is Lil Wanye. Mixtape na Mixtape, track na track,
featuring na featuring komt uit van de man. En sommige dingen vind ik
tof, sommige minder. Maar ik vorm mijn mening over de artiest op zijn
album. Ik vind alle 3 tha Carter albums dik. En natuurlijk zou ik hier
en daar en op of aanmerking kunnen maken op zijn platen. Maar dat
hoeft niet, met zijn album laat hij voor mij zien wie LiL Wayne is.
Dat wat betreft jezelf profileren.

'Wat maakt een album voor mij een goed album?'
Kijk, de lyricks en de beats moeten gewoon op hun best zijn. Dat mag
duidelijk zijn. Maar met 16 dope tracks hoef je naar mijn mening nog
geen dope album te hebben.
Ik houd van de samenhang, het verhaal, de opbouw, de afbouw enz.

Als ik luister naar Muddy Waters van Redman, The Chronic 2001 van Dr
Dre, Marshall Maters van Em of van Nederlandse bodem (thanks to Dion
Plein) naar Eigen Wereld van Opgezwolle, Jiggy's Noah's Ark en Duvel's
aap-o-theek dan hoor ik een heel album. Veelzijdig qua tracks, lekkere
opbouw, orginele onderwerpen of in ieder geval orgineel uitgewerkt.
Het album is voor mij 1 lange track. Ik wil niet skippen tussen
tracks. En dat is een kunst.

Ik meen dit oprecht, dit is petje af voor mijn Nederlandse collega's.
Met ALLE RESPECT naar andere artiesten. Veel krijgen het niet voor
elkaar. Dit wil niet zeggen dat ik je een slechte rapper of artiest
vind. Verre van, alleen je geeft mij het complete album gevoel niet.
Aan de andere kant, kan de next dude dat wel vinden, dus er echt
wakker van liggen zal je ook niet.

Jadakiss is zo'n dude voor mij. Op 9 van de 10 featurings trekt hij
een track uitelkaar. Maar zijn eigen albums vind ik niet veel
bijzonders.

Ludacris en Jay-Z hebben meerdere classics, maar slaan de plank ook
een paar keer goed mis. Nogmaals, dat wil niet zeggen dat ik niet kan
genieten van die albums, het is gewoon dat 'geheel' niet.

'Gastverses'
Ook zoiets moeilijk is dat. Wanneer is zoiets goed en wanneer niet. Ik
denk dat dat echt een heel erg smaak ding is. Ik kan me dood ergeren
aan die andere gasten van Disturbing the Peace (Luda's label red.).
Die staan op tracks van Luda's album, dan krijg ik gewoon
plaatsvervangende schaamte van.
Als ik dan kijk naar Xdot, op Duvel's Puur Cultuur. Dat is naar mijn
mening hoe het hoort. Als je zo'n kans krijgt. En dan zo'n verse
kicked. Pow!

Vaak willen artiesten toch de boys om hun heen ook pushen. En dat
hoort ook zo te zijn denk ik. Maar goed, het blijft een smaak ding.
Als ik op iemand zijn album zou staan, dan zegt de ene dat is keihard,
en de ander dat is vollop kut. Dus ja. Smaken verschillen.

Ik zat gewoon even na te denken over deze dingen en dacht ik kan het
net zo goed delen...

Peace!

Crane